Bağlantı

Bağlantı'yı özledim. 
İlk ne zaman yerleştirildiğini bilmiyorum. Belki bundan elli ya da yüz kıl kadar falan öncedir. Ondan önce, insanlar ellerini ve gözlerini kullanmak zorunda kalıyorlarmış. Bilgisayarlar, bedenlerinin dışındaymış. Dışarı çıkarken bilgisayarlarını da yanlarına alıyorlarmış, tıpkı akciğerlerinizi bir çantanın içine koyup da nefes almaları için açık havaya çıkarır gibi.

Kitap Adı: Bağlantı
Özgün Adı: Feed
Kitap Yazarı: M. T. Anderson
Çeviren: Ali Ünal
Yayınevi: On8
Sayfa Sayısı: 286
Baskı Yılı: 2011

Bulutların yok olduğu, onların yerine oksijen üreten fabrikaların aldığı bir gelecek. İnsanlar, beyinlerindeki bilgisayarla yönlendiriliyor, eğitiliyor, kumanda ediliyorlar. Tüm kontrol şirketlerin elinde. Tüm dünya büyük bir alışveriş merkezi. 

Öncelikle kitap beklentimi karşılamadı. Yani kapak görseli ve en üstte de paylaşmış olduğum arka kapak yazısı yüzünden çok çok daha güzel bir kurgu bekliyordum. Bir kere kitap net değil. Ben yeni bir dünyaya girdiğimde o dünyadaki her şeyin açık olmasını isterim. Doğal olarak bunun tek yolu da yazarın hikayeye özgü kullandığı kavramları bir yerlerde açıklaması. Öyle lap diye atıp bırakınca ben bu durumdan hoşlanmıyorum.

Örneğin, hikaye boyunca okul, bulut ve gerçek kelimelerinin üstünde Ticaret Markası ( ™ ) simgesi var. Bunlar nasıl ticarişlemiş ya da ticarileşince ne olmuş bilmiyoruz.  Ya da bir 'arızaya geçme' olayı var, bunun da ne olduğunu tam olarak anlayabilmiş değilim.

Genel olarak hikaye şu: Gelecekte bir zamanda insanların beyinlerine bilgisayarlar yerleştiriliyor. Ve bu bilgisayar tüm vücut sisteminizle, beyninizle bütünleşerek çalışıyor. Siz bir yere baktığınızda o yerin adını söylüyor ya da o şeyle ilgili reklamlar geçmeye başlıyor. Sohbet için artık konuşmaya ihtiyaç yok, çünkü Bağlantı sayesinde herhangi birine sohbet açarak düşünce gücüyle yazışabilirsiniz. Bu o kadar doğal bir şey ki kağıda falan yazmak çok garip karşılanıyor.

"Şey mi yazıyorsun... şey falan?"
"Yok, öykü gibi şeyler değil. Sadece arada bir gördüğüm şeyleri yazıyorum."
"Kağıda."
"Evet."

Kitap aslında güzel bir distopya. Tam benim tarzım bir kitap, ben hep böyle şeyler okurum. Ama dediğim gibi bu hikaye benim için biraz bulanıktı. Ve tabiki kitabın adı Bağlantı falan değil, kitabın adı Feed yani besleme. Kitapların orjinal adları korunana kadar bu savaşı vermeye devam edeceğim :D

Kitaba puanım: B-

The Ultimate Book Tag

Merhabaaaa,

Bugün bir de #booktag yapalım istedim. Yabancı bloglardan birinde denk geldim bu booktag'e. Türkçeye çevirip önce kendim cevaplayacağım sonra da birilerini etiketleyeceğim tabii ki :D Bu arada 25 soru var toplamda, bu yüzden hepsini çevirmeyeceğim çok uzun olacak yoksa :D Tag'in orjinal hali için: tık tık

1. Arbada kitap okurken rahatsızlanır mısın?

Ben her yerde okuyabiliyorum valla bana bir şey olmuyor :D

2. Hangi yazarın tarzı tamamen senlik ve neden?

Güzel soru, düşünmek lazım :D Aslında bu soru için yabancı yazarları tamamen elemek lazım diye düşünüyorum çünkü çeviri metinleri okuyoruz ve muhakkak bir şeyler kayboluyor. Yazarın tarzını tamamen göremiyoruz. O yüzden Ahmet Ümit diyorum ya. Bir kitabın akıcılığı benim için çok önemli. Ahmet Ümit'in de hiçbir kitabının akmadığını görmedim henüz :D

3. Harry Potter serisi mi yoksa Alacakaranlık Efsanesi mi? Cevabını desteklemek için 3 sebep belirt.

Alacakaranlık serisini bende okudum ve evet çok beğendim ama tabii ki Harry Potter!

1. Bir kere büyü var, büyücülük okulu var :D
2. Bu kurtadamlarda bağlanma olayı ve gidip bir bebeğe bağlanma mevzusu çok kafamı bozmuştu. İşte şimdi intikamımı aldım :D
3. E bir de Emma Watson tabii ki :D

4. Kitaplarını koklar mısın?

Haha :D Daha önce hiç denememiştim ya :D Şimdi alıp kokladım birkaç tane ama bir esprisi yok işte kağıt :D

5. Kitaplığındaki en ince kitap hangisi?

Kontrbas - Patrick Süskind - 53 sayfa

6. Kitaplığındaki en kalın kitap hangisi?

Limit - Frank Schatzing - 1247 sayfa

7. İyi bir okuyucu olduğun kadar iyi de bir yazar mısın? Geleceğinde yazarlık görüyor musun?

Kesinlikle hayır :D Okumaya devam :D

8. Daha önceden okuyup da nefret ettiğin bir kitabı hediye verecek olsaydın, hangisi olurdu?

Saatleri Ayarlama Enstitüsü :D Okurken sıkıntıdan patlamıştım.

9. Harry Potter ya da Açlık Oyunları'na benzeyen ama daha az bilinen bildiğin bir seri var mı?

Kesinlikle ! Yine Suzanne Collins'in Yeraltı Günlükleri Serisi. Aslında bu seriyi daha önce yazmış ama Açlık Oyunları ile patladı kadın :D En az Açlık Oyunları kadar bayıldığım bir seridir.

10. Zombiler mi vampirler mi?

Zombiler ya :D Özellikle Walking Dead'dekiler bazen çok tatlı oluyor :D

11. Son olarak: Komple aşk romanı mı yoksa biraz aşk sahneleri karıştırılmış aksiyonlu romanlar mı?

Bence hiçbiri ama birini seçmem gerekirse ikincisi tabii ki :D

Sıra geldi etiketlemeye. Şu kadar kişi etiketleyin diyerek sizi sıkıntıya sokmayacağım, istediğiniz kadar kişiyi etiketleyebilirsiniz. Ama bir kişi etiketleyip de bırakmayın tabii de biraz yayılsın, eğlenceli olsun :D

Ben Athena'nın Güncesi, Okuma Bahçesi, Hanesus, Kalemşörlük ve Naz'lı Kitaplık bloglarını etiketliyorum. Hadi bakalım! :D

Otomatik Portakal

Kitap Adı: Otomatik Portakal
Özgün Adı: A Clockwork Orange
Kitap Yazarı: Anthony Burgess
Çeviren: Dost Körpe
Yayınevi: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Sayfa Sayısı: 168
Baskı Yılı: 2007

Otomatik Portakal'ı okumayan/izlemeyen ya da en azından bilmeyen yoktur heralde. Ama kitabın adı niye böyle? Yani ne demekmiş ki o ? Yazar şöyle demiş:

Cockney dilinde (İngiliz argosu) bir deyiş vardır. "Uqueer as as clockwork orange". Bu deyiş, olabilecek en yüksek derecede gariplikleri barındıran kişi anlamına gelir. Bu çok sevdiğim lafı yıllarca bir kitap başlığında kullanmayı düşünmüşümdür. Bir de tabii Malezya'da "canlı" anlamına gelen "orang" sözcüğü var. Kitabı yazmaya başladığımda, rengi ve hoş bir kokusu olan bir meyvenin kullanıldığı bu deyişin, tam da benim anlatmak istediğim duruma, Pavlov kanunlarının uygulanmasına dayalı bir hikayeye çok iyi oturduğunu düşündüm...

Otomatik Portakal kitabını ana karakter Alex'in ağzından okuyoruz. Alex daha 14-15 yaşlarında leş gibi bir hayat yaşayan bir ergen. Pete, Georgie ve Dim adında üç 'kanka'sıyla birlikte uyuşturucu kullanıyorlar. Hırsızlık, gasp, insanlara zarar verme, vandalizm, tecavüz... Karışmadıkları bir suç neredeyse yok. Ama Alex uzun süredir polislere yakalanmamayı da başarıyor bir şekilde.

Fakaat bir gün bir suç işlerken (ne olduğunu okuyup keşfedin bence :D) polislere yakalanır ve hapse atılır. Olay aslında buradan sonra başlıyor diyebiliriz. Bir süre hapishanede kaldıktan sonra tahliye edilmesi koşuluyla Alex'i bir şartlama deneyine alırlar. Gerçekten de tam yazarın dediği gibi, insanı otomatik işleyen bir makine dönüştürmek üzere tasarlanmış deneylere maruz kalır Alex.

Kitabı aslında ödev için okumuştum ve biraz soğuktum kitaba. Sanki çok sıkılacakmışım, bir türlü bitmeyecekmiş gibiydi. Ama öyle olmadı. Alex'in kullandığı argo dolu dille birlikte akıcı bir şekilde gitti kitap :D Bazen komik şeyler söylüyor gerçekten, "bok püsür" favorim :D

Kitabın arkasında yazarla ilgili şöyle bir bilgi var, görünce çok şaşırdım:

1959 yılında Burgess'a ameliyat edilemez bir beyin tümörü tanısı kondu ve bir yıldan az ömür biçildi. İlk karısı Lynee'in geçimini sağlamaya kararlı olan Burgess öfkeyle masaya oturup 12 ay içinde beş buçuk roman yazdıktan sonra teşhisin yanlış olduğu anlaşıldı. Bu arada artık tanınan bir yazar olmuştu.

Alex hikayesini şu cümlelerle bitirdi, ben de yazımı onun cümleleriyle bitiriyorum:

Ama sizler, ey kardeşlerim, eskidenki küçük Alex'inizi arada sırada hatırlayın. Amin. Ve bok püsür.

Kitaba puanım: B+

Mesajcı (The Giver Quartet, #3)

Kitap Adı: Mesajcı
Özgün Adı: Messenger
Kitap Yazarı: Lois Lowry
Çeviren: Fikret Topallı
Yayınevi: Arkadaş
Sayfa Sayısı: 184
Baskı Yılı: 2014

Matty insanların mesajlarını taşıyordu. Bu onun göreviydi. Matty gerçek adının konulacağı zaman geldiğinde bunun Mesajcı olmasını istiyordu. Bu ad kulağına çok hoş geliyordu ve bu adı kazanabilmek için sabırsızlıkla bekliyordu.

Öncelikle niye arada 2. kitabı okumayıp 1'den 3'e geçtim onu söyleyeyim. Çünkü bu kitabı Tüyap'tan aldım ve o sırada ikinci kitap kalmamıştı :D Ama bu garip bir seri, her kitap başka bir hikayeyi anlatıyor. O yüzden çok bir şey kaydetmedim diye umut ediyorum. Ama ikinci kitabı da alıp okuyacağım tabii ki :D

Serinin ilk kitabı Seçilmiş Kişi için de yazmıştım. (burada) İlk kitabı Jonas'a ne olduğunu öğrenemeden bitirmiştik ve o zamanki yazımda da üçüncü kitapta bir yerlerde Jonas'ın akıbetini öğreneceğimiz söyleniyor demiştim. Evet öğrendik :D Mesajcı'da gördüğümüz karakterlerden biri aslında Jonas. Yazar bunu açıkça söylemiyor, hatta karakter bir isimle değil bir ünvanla anılıyor. Ama verdiği bir kaç ipucuyla ilk kitabı okuyan biri olarak bunu fark edebiliyorsunuz. Bu kadın çılgın yahu :D

Kitapla ilgili çok yazacak bir şey bulamıyorum aslında. Bu hikaye ufak bir köyde yaşayan insanları anlatıyor. Köye bir ormandan geçerek ulaşılıyor ve orman kesinlikle çok garip bir yer. Diğer yerlerde kötü muamele görmüş insanlar genelde bu köye sığınıyor ve burada güllük gülistanlık yaşıyorlar. İşte bu orman da garip bir yer olduğu için gelen bir daha dönmeye niyetlenmiyor zaten. Ve bu ormandan da yalnızca Matty kaybolmadan kolaylıkla geçiyor. O yüzden de Matty çevredeki yaşam yerlerine iletilmesi gereken mesajları taşıyor.

Ben genel olarak Seçilmiş Kişi'yi daha çok sevmiştim. Mesajcı sanki çok havada kaldı. Mesela köyde bir 'gerçek isim alma' olayı var ama bu gelenek neyin nesi anlatılmamış. Belki de ikinci kitapta ya da dörtte buna dair ipuçları vardır bilemiyorum. Ya da Seçilmiş Kişi'yi okuduktan sonra bir de izlediğim için daha çok kafama yatmış da olabilir.

Sonuç olarak ikinci kitabı belki birkaç güne alırım, yakın zamanda da onun yazısını girerim. Dördüncü kitap olan "Son" henüz çevrilmedi ama Arkadaş Yayınları "Oğul" ismiyle çıkacağını söylemiş kitabın ayracında. Bekliyoruz sevgili Arkadaş Yayınları ! :D

Bir de yine standart eleştirimi yapayım. Seçilmiş Kişi'yi orjinal ismine sadık kalmadan çevirmişti yayınevi (orjinal ismi bence çok daha uygun) ama Mesajcı direkt çevrilmiş. Tebrik ve teşekkür ediyoruz :D

Kitaba puanım: A-

Kurtlara Söyle Eve Döndüm

Kitap Adı: Kurtlara Söyle Eve Döndüm
Özgün Adı: Tell The Wolves I'm Home
Kitap Yazarı: Carol Rifka Brunt
Çeviren: Bahar Çelik
Yayınevi: Martı
Sayfa Sayısı: 527
Baskı Yılı: 2013

Vee sonunda beklenen kitap okundu, beklenen yorum yapılıyor :D Evet kitabı çok sevdim, kitap çok güzel. Eren'e de böyle güzel bir kitap okumama vesile olduğu için teşekkür ediyorum. Demek ki neymiş, bundan sonra Eren'in sözünü dinleyecekmişim :D

Kitap aşk romanı falan değil öncelikle. Yani tam olarak değil :D En azından benim için. Çünkü aşk romanı deyince benim aklıma Canan Tan'ın vıcık vıcık kitapları falan geliyor, o yüzden alakası yok :D Hikayeyi küçük bir kızın ağzından dinliyorsunuz: June. Bir kere ben June'u çook sevdim. June kitap boyunca hiç arkadaşı olmadığından falan bahsediyor ama bence biz onunla harika arkadaş olabilirdik.

Kitapta bir de gay bir çift var. June'un dayısı ve onun erkek arkadaşı. En uyuzu olduğum insan tiplerinden biridir homofobik olanlar, bu kitabı onların suratlarına çarpabilirim mesela :D Siz okurken kesinlikle önyargılı olmayın, iki tatlı insan görüyorsunuz sadece. Ama onlara üzülüyorsunuz da çünkü ikisi de AIDS oluyor.

Zamanla ilgili kafam karıştı. Bir türlü June ve ablası Greta'nın kaç yaşında olduğunu çözemedim :D Ama bir yerlerde bir tarih veriyor ve buna göre kitap 1987'de geçiyor. Tabii o dönemlerde AIDS'le ilgili çok az bilgi çok fazlaca uydurma var. Kitapta da June dayısını öpmeye bile korkuyor mesela. Çünkü onu öperse kendisine de AIDS bulaşabileceğinden endişe ediyor.

Yakın zamanda derslerimden birinde AIDS konusu işlediğimiz için artık ben de daha çok bilgiye sahibim. Bir kere AIDS gay hastalığı falan değil, herkes gayet AIDS olabiliyor. Ve en önemlisi AIDS öpmeyle, öpüşmeyle, tokalaşmayla, aynı ortamda bulunmakla falan bulaşmaz. AIDS cinsel yolla bulaşan bir hastalıktır. Bu da size kamu spotu olsun :D

Bu aralar iki kitap birden okuma olayına giriştim. Gündüz farklı bir kitap okuyordum ve Kurtlara Söyle Eve Döndüm'ü de sadece geceleri yatmadan önce okudum. Tamamen sessiz bir yerde, karanlıkta, sakin kafayla okumak ayrı bir keyif verdi. Nedendir bilmem ama kitap okurken içinizi ısıtıyor. Gerçekten çok sevdim. Çok fazla bir şey anlatmayacağım kitabın içeriğine dair. Şiddetle tavsiye ediyorum, alın okuyun.

Kitaba puanım: A+